Bazı cümleler var sadece dört kelimeden oluşup, dört sayfada anlatamayacağın kadar dolu.. "Sen sandığım şey belki benim yüreğimdi." gibi. Bu gerçeği bu cümleyi kurmadan anlatamazsın. Neyi neye benzettiğini, neye neden bu kadar güvendiğini ve neden bu kadar aldandığını daha ne kadar basit anlatabilirsin ki?
Bugüne kadar bizi aldatanlar sevdiğimiz ya da güvendiğimiz insanlar değildi belkide! Sadece ve sadece yüreğimizdi ve biz her seferinde kendimize aldandık. .halbuki ben kendime aldanmaktansa başkaları tarafından aldatılmayı yeğlerdim. Kendime karşı bu kadar acımasız olmayı kabullenemiyorum çünkü. Kime, ne kadar güveneceğimi dahi bilemiyorsam eğer, herkese ondan önceki kadar güveneceksem eğer.... Gelen gideni aratır mı bilemem ama giden gitmiştir acıyarak öğrendim. Kimse bir önceki kadar güvenilir ya da güvensiz olmayacaktır, olmamalıdır da. İnsanlar, senin güvendiğin kadar güvenilirdir. Ve sen, sen ol güvenme kimseye, yüreğine bile..
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Derdi kendi ile olana derviş, Sevdiği ile olana mecnun diyorlar. Derdi varoluşsal olana ne dendiğini bilmiyorlar. Anlıyorum ki derdi derin o...
-
Fikirlerimde dolaşan yabancı insanlar var. Kanlı ayak izlerinden tanıdım hepsini, Açtıkları yaralarda yalınayak dolaşmışlar!
-
Benim size borcum mu var? Benim size ödemediğim borcum mu var? Her şeyimi aldınız da borcunuzu niye almadınız?
-
Size aşkı tarif edeyim mi? Aşk eşittir tüm sevgi ile bağdaştırdıklarınız! Aşk, sizin tüm umutsuzluğunuz Ve aşk sizin tüm umudunuz! Ve üzgün...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Sence?