2 Ağustos 2016 Salı

kime birileriyle yaşadığım problemden bahsedecek olsam, duyduğum ilk cümleler şöyle oluyor;
-Yine ne yaptın kızcağıza?
-Yine adamcağızın hangi istediğini yapmadın?
-Yine ne söyledin kadıncağıza?
-Kim bilir ne dedin çocuğa?

İçimde saf bir kötülük  yaşıyor. Kötü bir insan olduğuma gönülden inanma oranı %100
Düşünsenize herkes kötü biri olduğunuzu, sürekli birilerini (kendileri dahil) her şekilde üzdüğünüzü düşünüyor. Ahmet, Fatmayı, Fatma Ahmeti, Hakan her ikisini de ve bir başka isim de Hakanı üzdüğünüzü düşünüyor.

İşte o düşünemediğinizin canlı örneğiyim ben. Kötülüğün canlı bir örneğiyle, en saf haliyle, elle tutulur, gözle görülür formuyla karşınızdayım. Yolda size çarpa çarpa yürüyen de, bakışlarıyla sizi rahatsız edenlerde kötülüğü aramanıza gerek yok, adımı anmanız yeter.

Orospuçocukluğunun alemi yok derler ya hani, o hikayede yer almayan orospuçocuğunun önde gideni benim!


3 yorum:

  1. şimdi hangi sokağın güzel abisisin bilmem, bilmek de istemem
    bildiğim tek şey sen iyi bir insansın ve o kadar iyisin ki kendinle ilgili iyi şeyler düşünemiyorsun

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hakkımda iyi düşünen tek biri var onun da kim olduğunu bilmiyorum :) bu çok güzel bir moral oldu teşekkür ederim.

      Sil
  2. kimin söylediğinin bir önemi yok artık. sen sadece iyi biri olduğuna inan. bu hikayedeki kişi sen değilsin.

    YanıtlaSil

Sence?